حضور یک کودک در جمع خانواده همان قدر که دلنشین است، سختیها ونگرانیهایی هم دارد. این نگرانیها بیشتر مادر را درگیر میکند.
آنچه در زیر میخوانید برخی از نگرانیهای مادران وراه مقابله باآن نگرانیهاست؛
-میترسم نوزادم خوب نفس نکشد
متخصصان کودک میگویند در طول نه ماه بارداری مادر به حرکت وجنبش نوزادش پی میبرد واحساس میکند اودر سلامت کامل است. بعد از تولد،تنفس منظم نوزاد هنگام خواب، باعث اطمینان اغلب مادران از سلامت نوزاد می شود ولی چون تنفس را معادل با سلامت میدانند، بابت هرگونه تغییرآن نگران میشوند اما دلیلی برای این نگرانی وجود ندارد. بهتر است بدانید جای خوابیدن ودمای اتاق در نوع نفس کشیدن نوزاد تاثیر دارد.
-میترسم مادر خوبی نباشم
طبیعت بشر با نگرانی همراه است در نتیجه اینکه قرار گرفتن شما در موقعیت جدید باعث نگرانیتان شود، طبیعی است. این احساس هنگام بارداری بیشتر است و با زایمان و به دنیا آمدن نوزاد کمی تعدیل میشود. ساده ترین را برای اینکه مادر خوبی باشید، این است که به فرزندتان توجه کنید و به نیازهایش پاسخ دهید. متخصصان کودک میگویند رابطه مادر و فرزندی روزبه روز تکامل می یابد و شکل تازه ای پیدا می کند. برای اینکه مادر خوبی باشید باید نوزادتان را خوب بشناسید.
-میترسم که نتوانم نوزادم را سرگرم کنم
دیر یازود نوزادتان به بازی تمایل نشان میدهد. اولین بازی او هم بازی با لب هایش است. این بازی های با دهان،ساختار بدنی او را گسترش میدهد. اسباب بازیهای رنگی، حس بینائی کودک واسباب بازیهای صدادار همراه با موسیقی، حس شنوائی او را تقویت میکنند. کودک با بالا رفتن سن، به بازیهایی با تحرک بیشتر نیاز دارد؛ جنبوجوش و دویدن او را به هیجان میآورد و در تکامل رشد جسمی وفکریاش نقش دارد.
-میترسم به اندازه کافی غذا نخورد
غذا دادن به کودک همیشه یکی از نگرانیهای مادران بوده است. نیازهای بدن نوزاد ابتدا با خوردن شیر تامین می شود اما وقتی غذای کمکی را شروع میکنید یا او را از شیر میگیرید، چون وارد یک مرحله جدید شده، ممکن است نتواند خیلی زود خود را با شرایط آن تطبیق دهد. نتایج تحقیقات نشان میدهد که اگر کودک متوجه نگرانی والدین در مورد غذا خوردنش شود، عکس العمل نشان میدهد واز غذا خوردن خودداری میکند.با متنوع کردن غذاها، درست کردن غذاهای آبکی مثل سوپ سفید شباهت بیشتری با شیرمادر دارد، کم کم میل ورغبت او را به خوردن افزایش دهید.
-می ترسم احساس کند رهایش کردهام
مادر وفرزند از زمان بسته شدن نطفه، پیوندی ناگسستنی با هم دارند وتا هشت ماهگی این حس یکی بودن به شدت در وجود او ریشه میدواند. به یاد داشته باشید اگر از این سن او را با استقلال آشنا نکنید، در آینده هم دچار وابستگی های بیش از حد به تمام اطرافیان خواهد شد. اگر در شرایط مناسبی با محیط جدید و افراد جدید آشنا شود کم کم آماده شناخت فضاهای جدید وارتباطهای جدید میشود وبه دنیای واقعی قدم میگذارد پس به جای نگرانی، به او کمک کنید.




